به نام خداوند بخشاینده بخشایشگر

امروز شنبه با تماس یکی از شهروندان مبنی بر انفجار تنوره اب انبار کشتخوان علی اباد شغالی به محل اعزام شدیم. این اب انبار چند روزی است که به همت شهرداری اردکان در حال مرمت و محوطه سازی است. چند روز قبل هم یک فردی به اداره مراجعه و ادعا کرده بود که این اب انبار در ملک آنها واقع شده است. در همان دیدار به آن فرد متذکر شدم که این موضوعات در صلاحیت اداره میراث فرهنگی نیست و او باید برای تعیین تکلیف قضیه به اداره ثبت و دادگاه مراجعه کند.

با شنیدن این خبر یعنی انفجار تنوره آب انبار با هماهنگی یگان حفاظت میراث اردکان در محل حاضر شدیم. این آب انبار که قدمت آن به 20 سال قبل می رسد و اقای مصدق استادکار و سازنده آن نیز در قید حیات هستند دقیقا در کنار مجموعه کمبه ها و قلعه نیمه مخروبه علی آباد شغالی واقع شده است. شیوه ساخت آن شیوه معمول آب انبارهای منطقه است و تنها تفاوت شاخص ان در شیوه اجرای گنبد تنوره است که به صورت پلکانی اجرا شده است.

به هر روی با هماهنگی های صورت گرفته با پاسگاه انتظامی احمداباد و آگاهی اردکان و شکایتی که میراث فرهنگی تنظیم کرده دیر یا زود سرنخ هایی به دست خواهد آمد ولی موضوع و مسیله اساسی در این بین علل و عوامل انجام این حرکت غیر اخلاقی و غیر دینی است که اگر شایع بشود و فکری برای فرهنگ سازی در این خصوص نشود بعید نیست که بخش وسیعی از آثار تاریخی و فرهنگی منطقه این چنین در خطر نابودی کامل قرار گیرند.

اینکه فردی به خود اجازه دهد که با یک مجموعه عام المنفعه و وقفی این عمل شوم را انجام دهد دیگر در خصوص اثاری که مالکیت مشخص و معین دارند حساب کار روشن تر است.

به راستی این کشتی طوفان زده جامعه ما در چه مسیری در حال حرکت است؟ موضوع فقط صرف یک اثر تاریخی و فرهنگی نیست، بلکه عدم پایبندی به قوانین موضوعه کشور که خون بهای شهدا و رزمندگان و فداییان این نظام است می باشد. امروز این نقض قانون را در حوزه میراث مشاهده می کنیم و چون خیلی به ان بها نمی دهیم از کنار آن به سادگی می گذریم اگر فردا این قانون گریزی و قانون شکنی در موضوعات حساس تر و مهم تر مثل امنیت افردی و اجتماعی شکل گرفت چه خواهیم کرد؟