به نام خداوند بخشاینده بخشایشگر 

هر سال 5 مهر ماه برابر با 27 سپتامبر مصادف است با روز جهانی جهانگردی و گردشگری. امروز سفر دارای تعریفی متفاوت از گذشته یا حتی گذشته ای نه چندان دور است، امروزه سفر دیگر تنها طی طریق برای رسیدن به یک هدف خاص نیست، شاید تنها طی طریق باشد، مقصد شاید خیلی مهم نباشد. سفر ضرباهنگ قشنگی دارد، سرشار است از لحظه های بدیع و تکرار نشدنی در زندگی انسان. سفر یک وضعیت معنوی است و حتی در کتب دینی نیز بدان سفارش شده است. سفر شاید به نوعی تداعی گر ناپایداری و حرکت در همه ارکان عالم است و اینکه هیچ چیزی حتی عمر انسان نیز قرار نیست متوقف بماند و در گرماگرم روزگار روزی به انتها خواهد رسید همانگونه که سفر نیز روزی به انتها خواهد رسید. 

سفر علی رغم همه تغییرات وسیعی که در کلیه شئون جهان رخ داده است، همچنان عاملی مهم در تداوم زندگی بشر محسوب می شود. عاملی برای تفریح و لذت جویی، عاملی برای کشف حقیقت، عاملی برای از یاد بردن اتفاقات ناگوار و صدها مورد دیگر که هر کسی فراخور روحیه و شخصیت خود از سفر و سفر کردن می طلبد. 

و اما اصلی ترین کارکرد سفر در هزاره سوم را باید در بحث مهم جهانگردی و صنعت توریسم جست. صنعت توریسم در این زمانه صنعتی پولساز و فرهنگ گستر شده است. شاید تا چند سال پیش زمینه اقتصادی آن مهم تر بود ولی الان بسیاری از قدرت های فرهنگی و سیاسی جهان بر روی تاثیرات فرهنگی و صدور ارزش های تاریخی و فرهنگی خود به سایر نقاط جهان از طریق توریست ها چشم امید بسته اند. 

خوشبختانه در سال های گذشته و به مدد نابودی اکثر زیرساخت های حیاتی از قبیل اب های زیرزمینی و گسترش سرسام آورآلاینده های محیطی و صنعتی، دولت کم کم به این نتیجه رسیده و یا مجبور شده که بپذیرد که باید بر روی صنعت جهانگردی و توریسم کار کند و شوربختانه چون اکثر مدیران ما انسان های عجول و دستپاچه ای هستند، باید خیلی تلاش کرد و خیلی خوشبین بود که بتوان این صنعت که رونق و توجه آن احتیاج به سعه صدر و تانی و صبوری دارد به سرانجام برسد. 

باید بپذیریم که صنعت گردشگری در جهان تبدیل به یک برند و مارکتینگ مخصوص است، باید بپذیریم که این صنعت آدم و تخصص خود را می خواهد و از همه مهم تر باید بپذیریم که در معرفی جاذبه های گردشگری خود برای رونق جهانگردی و صنعت توریسم اصلا علمی کار نکرده ایم و باید به گونه ای فعالیت کنیم که در درجه اول ارزش های تاریخی و فرهنگی ما برای معرفی آماده باشند و از این طریق بتوانیم به بهترین وجه ایران و پتانسیل های مادی و معنوی و تاریخی و فرهنگی آن را نیز به همه معرفی کنیم. 

 کشور ما ایران سرزمینی است که نباید با ندانم کاری های ما تبدیل به بیابان شود، باید به مدد صنایع و پتانسیل هائی چون میراث فرهنگی و باور به توانمند بودن آنها به سمتی برویم که برخی از مشکلاتی که در این چند دهه خودمان برای کشورمان درست کردیم رفع شوند و باز کمی اوضاع به سمت تعادل و نظم خود بازگردد. 

امیدواریم که در سایه تغییر نگاه توسعه ای دولتمردان و لزوم توجه به ارتباطات بیشتر با جهان در قالب توسعه ایران گردی، جهانگردی و صنعت توریسم، ارزش های تاریخی فرهنگی و ملی و مذهبی ایرانیان به بهترین وجه ممکن برای جهانیان روشن و مبرهن شود و ما بتوانیم با ارائه تصویری واقعی از خود جلوی اقدامات مخرب و ناسزاوارانه برخی کشورهای متخاصم را بگیریم. 

واقعیت این است که در سفر و پیمایش است که می توان به دیدی کلی و جهانشمول دست یافت و با کمک آن برخی از واقعیت های محیطی و پیرامونی را درک کرد. 

به امید تلاش و همبستگی بیشتر برای بهره بوردن از فواید سفر و جهانگردی برای نزدیکی و انسجام بیشتر دولت ها و ملت ها در کنار یکدیگر و رسیدن به یک صلح پایدار و همه جانبه برای همه انسان های زمین 

ارادتمند محسن میرجانی ارجنان