ایا گره کور واگذاری پردیسان باز می شود
به نام خداوند بخشاینده بخشایشگر
نمایی از خانه صغیره یکی از خانه های 5گانه طرح پردیس اردکان
چند سالی است که با رونق گرفتن مرمت و بهسازی بافت تاریخی اردکان و فعالیت های موثر سمن های میراث فرهنگی در این زمینه، این بافت زیبا و متراکم دیگر نامی آشنا برای بسیاری از ایرانیان است. در هیچ بازدیدی نیست که بازدیدکنندگان زبان به تحسین نگشایند و از ظرفیت های بالا و موثر این بافت در رونق گردشگری منطقه نگویند. هر سال و به خصوص در ایام نوروز عرصه بافت تاریخی شاهد حضور میهمانان و گردشگران ایرانی و خارجی است که با توجه به حال و هوای بهاری منطقه و تدارک نسبتا مناسب شهرداری، به گشت و گذار در پهنه این بافت می پردازند.
با نگاهی به صفحات مجازی و خاطرات مکتوب کسانی که از این بافت دیدن کرده اند، می توان میزان بالای رضایت مندی آنها را در این گشت و گذارها مشاهده کرد. حتی در برخی موارد خانواده ای که سال گذشته از این بافت دیدن کرده، سال بعد نیز با تعدادی دیگر از اعضا فامیل خود به اردکان مسافرت کرده اند.
واقعیت این است که اگر این بافت با این همه پتانسیل های گردشگری در هر نقطه دیگر بود قطعا نقش مهمی در اقتصاد و معیشت جامعه بازی می کرد و از یک حالت مینیاتوری و زرورق شده تبدیل به فرصتی اقتصادی برای توصعه و پیشرفت شهر می شد.
این منطقی نیست که با این هزینه های سرسام اور مرمت و بهسازی که هر ساله بر دوش شهرداری و میراث فرهنگی تحمیل می شود، ما نتوانیم بهره ای جز بازدیدهای خشک و خالی گردشگران از این مجموعه داشته باشیم. مطمینم با ادامه این روند و مشکلات احتمالی بودجه ای شهرداری در آینده، همین مرمت های دوره ای نیز تداوم داشته باشد و در حقیقت این جنبش بهسازی بافت مرهون درامدهای نسبتا مناسب شهرداری است که شاید با کمبود منابع و برداشته شدن برخی از امتیازات و تعرفه ها در سال های آینده قابل تکرار نباشد.
پس چاره کار کدام است و راه کار مناسب چیست؟ ایا زمان ان نرسیده است تا با استفاده از ظرفیت های اقتصادی و گردشگری بافت تاریخی دست کم بخشی از هزینه های بهسازی و مرمت آن را از خود این بافت به دست آوریم؟ و ایا اصولا بافت تاریخی اردکان قابلیت تبدیل به یک عرصه اقتصادی همراه با کارکردهای فرهنگی خود است؟
به گواه و تصدیق اکثر کارشناسان حوزه صنعت توریسم و گردشگری و با نگاهی به واقعیات های موجود در این صنعت در جهان، تنها غنی بودن و فراوانی آثار تاریخی عامل قطعی و موثر برای رونق صنعت توریسم نیست و در یک نگاه تخصصی این بعد تنها بخشی از قضیه است که با همپوشانی با سایر عوامل پیرامونی می تواند در رونق این صنعت نقش داشته باشد. البته در سال های اخیر با پررنگ شدن موضوعاتی چون طبیعت گردی، توریسم سلامت، توریسم صنعت و سایر جنبه های نوین گردشگری، شاید تا حدودی بتوان گفت که آثار تاریخی آن ارزش و اهمیتی که در گذشته در رونق صنعت توریست داشته اند را ندارند.
امروزه در مسیر گردشگری تورهای معتبر خارجی و داخلی که به صورت یک بسته مشخص تهیه شده اند، یکی از پارامترها بازدید از ابنیه تاریخی است و این بسته ها گزینه ها و الترناتیوهای متعددی برای ارایه کردن به مشتریان خود دارند که این مجموعه با هم و در امتداد هم برنامه ریزی و دیده می شوند.
بنا بر توضیحات ارایه شده و تغییر نگره ای که در صنعت پررونق توریسم در جهان ایجاد شده است، موضوع مهم زیرساخت های اقامتی و استقراری بیش از پیش از اهمیت برخوردار می شوند.
شاید اولین و مهم ترین نیاز یک گردشگر در بدو ورود به یک شهر یا یک مکان تاریخی، زدودن غبار سفر و استفاده از سرویس های ضروری بعد از تحمل یک مسافرت کوتاه مدت یا بلند مدت باشد. مکانی که گردشگر بتواند در آن با حداقل های استاندارد و بر مبنای ویژگی های معماری سنتی دمی بیاساید و بعد برنامه ای منسجم برای بازدید از استعدادها و پتانسیل های تاریخی، طبیعی، صنعتی و حتی پزشکی تنظیم کند. در این مرحله است که گردشگر با دقت بیشتر و تمرکز بهتری به موضوعات پیرامونی خود می نگرد و شهر و استعدادهای موجود آن نیز می توانند دستاوردها و داشته های خود را به او عرضه کنند و در نهایت می توان به یک روند اقتصادی که بخشی از آن بافت تاریخی است امیدوار شد.
امروزه شهر اردکان با دارا بودن پتانسیل های متعدد در حوزه تاریخی، صنعتی و حتی سلامت بایستی که به فکر یک زیرساخت مناسب برای استفاده و درامدزایی اقتصادی از این ظرفیت ها باشد. این همه پراکنده کاری و موازی کاری و ایجاد مهمانسراها در صنایعی چون فولاد ایا نمی تواند در قالب یک پروژه عظیم و ابرومندی چون پردیسان اردکان تجمیع شود.
پردیسان اردکان متشکل از 5 خانه تاریخی زیبا از دوره صفویه تا قاجار و دارا بودن دست کم 55 سوییت که اگر به بهره برداری کامل برسند می تواند تحولی عظیم در صنعت گردشگری منطقه ایجاد کند. با توجه به هزینه نسبتا سنگین بهره برداری از این مجموعه و استهلاک چندین ساله سرمایه گذاری های صورت گرفته در این مجموعه، ساده انگارانه است که بتوان با مشارکت بخش خصوصی این زیرساخت مهم را به سرانجام رساند و همتی جمعی می طلبد که با استفاده از پتانسیل شهر و مهم تر از آن باور و اعتقاد مسیولین به شدن این کار گامی مهم در شناساندن بهتر اردکان به عنوان یک شهر با ظرفیت های مهم سنتی و مدرن برداشت.
خوشبختانه پس از کش و قوس های فراوان و سنگ اندازی ها و شرایط نسبتا نامتعارف که از سوی صندوق حفظ و احیا وابسته به سازمان میراث فرهنگی و با همراهی مسیولین ارشد شهر بویژه نماینده محترم ، فرماندار و شهردار و شورای شهر ، خبرهای خوبی شنیده می شود و شیده ها حاکی از آن است که مشیولان ارشد سازمان میراث فرهنگی نیز به این صرافت افتاده اند که در حال حاضر دست از حساب و کتاب های مالی آنچنانی برداشته و بیشتر به کارکرد و تاثیر راه اندازی این مجموعه در تغییر مناسبات گردشگری در اردکان توجه بیشتری بکنند.
به امید روزی که با راه اندازی این مجموعه و مدیریت مناسب و ارتباط با بنگاه ها و آزانس های توریستی معتبر داخلی و خارجی ، شهر اردکان به همه پتانسیل های تاریخی- فرهنگی، صنعتی ، طبیعی و حتی پزشکی اش به یکی از مقاصد مهم گردشگران داخلی و خارجی تبدیل شود.
علاقه مند به حوزه میراث فرهنگی