به نام خداوند بخشاينده بخشايشگر

به دنبال يك سري سفال هاي دوره مظفري و ايلخاني بودم كه منبع جالبي از موزه فيتز ويليامز به دستم رسيد. هنگامي كه داشتم گونه هاي سفال هاي ايراني اين مجموعه را چك مي كردم ، دو قطعه سفال مربوط به دوره قاجاريه در اين مجموعه توجهم را جلب كرد. اين دو قطعه سفال دقيقا به سبك سفال ها و سراميك هاي ميبدي بود ولي متاسفانه در كاتالوگ و توضيجات آن به ضرص قاطع به موقعيت جغرافيايي اثر اشاره نشده بود.

با اينحال يكي از اين دو قطعه المان خورشيد خانوم است كه مي دانيم دست كم از دوره اواخر صفويه به اين طرف در سنت سفالگري ميبد تثبيت شده است و ديگري ظرفي است كه با نقوش ساده هندسي و به صورت نوارهاي مدور با حد و مرز مشخص است كه در حال حاضر نيز در مجموعه المان هاي سفالگري امروز ميبد به چشم مي خورد.