جملاتی کلیدی و تامل برانگیز از کارلوس فوئنتس

رمان آب سوخته. ترجمه علی اکبر فلاحی. انتشارات ققنوس. صفحه ۸۴

چون فدریکو سیلبا می گفت فقط چیزی مدرن است که همیشه ماندگار باشد. نه چیزی که با عجله ساخته می شود و سر دو سال ترک می خورد و سر ده سال فرو می ریزد.برایش مایه شرمساری بود که کشوری با کلیساها و هرم هایی جاودانه . دست آخر به داشتن شهری از جنس مقوا . گچ های ترک خورده و آت و اشغال راضی شده بود.

رمان مرگ ارتیمو کروز . ترجمه مهدی سحابی . انتشارات نگاه . تهران ۱۳۹۱

بیچاره این کشور که در هر نسل توانگران قدیمی را از میان بر می دارد و اربابان تازه ای را به جایشان می نشاند که به همان اندازه جاه طلب و حریصند. 

جهان چه ساخته دستی باشد و چه فراورده ضرورت و تصادف. چیز ساده ای نیست:اگر منفعل باشی و سرنوشت خود را به دست رویدادهارها کنی نمی توانی آن را بشناسی.باید فکر کنی تا خطرها بر تو چیره نشود.باید تخیل کنی تا حدس و گمان نابودت نکند.باید بپویی تا ناآگاهی تو را به کام نکشد.زنده خواهی ماند. خودت را خواهی شناخت.دیگران را خواهی شناخت و خواهی گذاشت تا تو را بشناسند.و می دانی که با تک تک افراد مقابله خواهی کرد.زیرا هر فرد مانعی است که نمی گذارد به غایت خواسته هایت برسی.