يادداشت هاي يك باستان شناس

انسان امروز به واقع موجودی سرگشته و حیران است. از یک سو فریفته فریبایی عصر مدرنیزاسیون است و از سوی دیگر در پس زمینه ذهنش یادگارهایی از سنت ها و میراثی را دارد که بازمانده رنج ها و مشقت های پیشینیانش است.او با اینکه الان در آپارتمان ها و فضاهای محصور روزمرگی و بهتر بگویم روزمردگی می کند ولی در ورای ذهن و خاطره اش هنوز باغ ها و آوای پرندگان چون سروشی او را به معبد دلفی گذشتگان و پیشینیانش فرا می خواند.و در این برهوت عاطفه خدا کند که روزی باز هم ما به خود اییم و تلاش کنیم گوش جانمان را متوجه این زیبایی ها کنیم.